Waar te beginnen? Ik ben hier nu 1 week en
zoveel te vertellen! Misschien iets over
het werk. Het ‘centrum’ bestaat uit 1
klein lokaal, waar tot gisteren een bureau, een paar kasten en een tafel
stonden. Noé, de hulpkiné die hier sinds
januari werkt, gaf tot nu toe massages aan de kinderen op die harde tafel. Achter dat lokaal is een mini ruimte, waar
veel rommel en een iets grotere tafel staat, waar hij de volwassenen op
behandelde. Dinsdag heb ik voor het eerst
wat meegevolgd wat Noé zoal deed tijdens een behandeling…Dit bleek een zeer
moeilijk moment voor mij, waar ik mij heb moeten inhouden om niet tegen hem te
roepen om te stoppen. De verkrampte
ledematen van de kinderen met spasticiteit worden hier gewoon met brute kracht
uitstrekt, er worden geen oefeningen gedaan, er wordt niet tegen hen gepraat,
onnodig om te zeggen dat de kleintjes natuurlijk heel de tijd door
weenden.. Massage blijkt hier nog steeds
het wondermiddel en enige uitleg wordt aan de patiënten of familie niet
gegeven. Wanneer ik Noé vroeg wie er
woensdag op de planning stond, kreeg ik een heel verwarde uitleg, blijkbaar
komen de mensen wanneer ze zin hebben, en worden er geen echte afspraken
gegeven. Woensdag is er in de voormiddag
1 kind geweest en 1 volwassene, in namiddag ook. Maar donderdag waren er tegen 7 uur vier
mensen. Er wordt dan op het gemak
begonnen met nummer 1, voor wie Noé een afspraak had gemaakt met de dokter die
natuurlijk te laat was. Wat doen we
dan?... wachten zo blijkt, wat een patiënt alleen laten doe je niet… Dus hebben
we tot half 9 gewacht tot de dokter er was eer we nummer 2 binnenlieten. Wat betekent dat de laatste patiënt rond
11u30 klaar was. Als je weet dat dit
kinderen zijn die ongeveer drie keer per week komen, betekent dit dat deze
mensen drie keer een hele voormiddag kwijt zijn door gewoon te wachten, iets
wat snel verholpen zou zijn met een simpele afspraak!!! Dit wordt dan ook een
van mijn eerste werkpunten!:)J Allereerste probleem: MATERIAAL!! Hier
is, buiten een gewone tafel, niets! Geen bal, geen rammelaar, geen kussen, laat
staan een comfortabele mat. Donderdag ben ik, samen met een chauffeur (jawelJ) en een zuster naar Ouaga gegaan (voor een bezoek aan de franse
ambassade, waar ik trouwens niet binnen ben geraakt), we zijn bij een
matrassenwinkel gestopt en een bestelling doorgegeven. Tegen 15 uur die dag zijn we een mooi
ingeklede, zachte mat gaan ophalen die nu in de praktijkruimte ligt,
joepieeeee!!! Volgende stap: speelgoed en een zitbal! Ik heb volgende week een vergadering om te
bespreken hoe we dat materiaal gaan verkijgen, een container laten overkomen
blijkt een heel dure zaak, en het is misschien beter om de lokale bevolking in
osn prject te betrekken… We shall see!
Kleine weetjes: in de auto zetten ze hier hun pinker op
wanneer ze niet willen voorbijsteken!! Ze doen dat om aan hun achterligger te
zeggen dat ze niet mogen voorbijsteken omdat er een tegenligger komt! Best een
goed systeem heb ik gemerktJ.
Vandaag is het grote kuis voor iedereen, zodus
heb ook ik mijn twee kamertjes geborsteld, afgestoft en gedweild. Al eens geprobeerd te kuisen bij 35 graden??
Voor de dames: een goede afslankmethode naar mijn mening, ik ben zeker een
liter water kwijt;).
Où commencer?? Je suis ici maintenant depuis
une semaine et j’ai tellement de choses à raconter! Peut-être des infos sur le travail. Le centre consiste de une chambre pas très
grande, où il y avait un bureau, quelques armoires et une petite table. Derrière cette chambre il y a une mini
chambre avec beaucoup de brols et une plus grande table. Mardi, j’ai pour la première fois suivi la
thérapie que Noé (l’aide-kiné qui travaille ici depuis janvier) donne à ces
patients.. C’était un moment horrible pour moi!
J’ai du le retenir pour ne pas lui crier d’arrêter ça tout de
suite! Les muscles rétractés des enfants
sont étendus avec la force, on ne fait pas d’exercices, on ne parle pas aux
enfants, inutile de vous dire que les enfants pleurent du début de la séance
jusqu’à la fin…Le massage est ici encore toujours le remède miracle pour tout!
Mardi je pose la question à Noé quels patients il aura le lendemain, sur
laquelle je reçois une réponse très floue. Je comprends qu’il n’existe pas
quelque chose comme un agenda ici.
Effectivement, le lendemain nous avons vu un enfant et un adulte le
matin, et idem l’après-midi. Par contre,
le jeudi, à 7 heures du matin, je vois qu’il y a déjà 4 personnes qui
attendent. Nous commençons avec numéro
un, pour lequel Noé a prit un rendez-vous avec le médecin, qui, bien sur, est
en retard. Alors, que faisons nous?...
Nous attendons avec le patient bien évidemment! On a attendu le docteur, qui
est arrivé vers 8h30, après lequel nous avons continué avec numéro deux. Cela
veut dire que le dernier patient avait fini vers 11h30. Si on sait que la plupart des enfants
viennent environs trois fois par semaine, ils perdent à chaque fois leurs
avant-midi à attendre! Trouver une solution à ce problème est une des premières
choses que je dois faire ici! Le premier problème cependant est l’absence de
MATERIEL! Il n’y a rien, pas un ballon, pas un jouet, un tapis ou un
coussin. C’est presque impossible de
travailler dans des circonstances pareilles.
Alors jeudi je suis partie à la capitale Ouaga, avec un chauffeur (et
ouiJ) et une soeur (pour aller me présenter à l’ambassade de la France, où
d’ailleurs je n’ai pas pu entré), on s’est arrêtés pour commander un matelas
pour le centre, et vers 15heures, on a pu reprendre un beau tapis tout mou,
tout beau, hoeraaa! Prochaine étape: des
jeux et un grand ballon de kiné. La
semaine prochaine, j’ai une réunion pour discuter comment on va résoudre le
problème de matos, vu que, faire venir un container coute la peau des fesses,
et il est peut-être mieux aussi de sensibiliser les gens locaux pour le faire eux-mêmes…
On verra!
Pour le reste, les Sœurs s’occupent très bien
de moi, elles vérifient bien que je ne manque de rien . La chaleur reste
très lourde à supporter, surtout les nuits sont horribles… Mais , on me dit que
bientôt l’armattan (un vent froid) viendra, et jusqu’à janvier, il devrait
faire meilleur. J’espère qu’il vient
vite ce Monsieur le Vent, je l’attends avec impatience !!!
Les journée commence vers 5h45
Petites choses à savoir: Ici ils mettent leurs clignoteurs quand il ne
faut pas dépasser! Ils le mettent pour
dire aux voitures qui viennent après eux de ne pas les dépasser, parce qu’il y
a un adversaire. Je dois dire que ça
marche plutôt bien!
Et puis aussi, aujourd’hui c’est journée
ménage, et oui, moi aussi, je nettoie mes deux petites chambres. Déjà essayez de faire le ménage par une
température qui est au moins de 35 degrés??? Pour les filles: peut-être un idée
pour perdre du poids, je pense que j’ai bien perdu un litre d’eau au moins;).