Bonjour !!
Voici un petit compte rendu des semaines passées :
Le 18 novembre j’ai accueilli Marian à Ouagadougou, et
emmené à Koupéla où elle restera trois semaines. Marian est une hollandaise de 65 ans,
retraité ergothérapeute, pleine d’énergie et infatigable, enthousiaste et très
gentille.
La première semaine, Marian vient dans ma cour de 8 à
20h. Nous travaillons ensemble (de temps
en temps aidé par des amies, voisins) pour préparer les planches de cartons,
déjà assembler un banc, une chaise.
Je deviens de plus en plus enthousiaste sur la technique
d’APT, cela me fait aussi beaucoup de bien de pouvoir travailler avec mes mains
et je prends plaisir à créer mes propres choses, j’imagine déjà me fabriquer
une étagère une fois le cours terminé (ENFIN une étagère!) !
Lundi 26, les participants arrivent. En fin de comte ils sont 16 venus de
différents diocèses. Il y a 4 femmes, 12
hommes, Marian, Cécile (une amie ergothérapeute volontaire venue pour aider
Marian) et moi.
Une groupe ‘choc’ : il y a eu tout au long des deux
semaines une très bonne entente entre tout les participants, ils étaient tous
très enthousiastes, motivés et doués !
Ils ont été étonné par ce que l’on peut fabriquer avec du carton (tout
comme moi d’ailleurs), ils ont vite
compris la technique et sont motivés de continuer cette technique une fois
rentrés dans leurs maisons et centres respectifs.
Pour moi par contre, comme on dit ici : ça a chauffé !!
Et oui, je comprends maintenant que quand on organise
quelque chose, on ne peut vraiment pas en profiter au moment même mais que
après ! La logistique et la planification
étant des facteurs très difficiles à faire comprendre ici, a fait que, et oui,
j’ai souffertJ.
Mais je dois avouer que j’ai aimé organiser cette formation,
les participants étaient très contents, la formatrice aussi et la
conclusion :
Ce fût un grand succès !
Samedi 8 décembre, j’ai reconduit Marian à Ouaga et j’ai
continué encore plus vers le nord-ouest, à Koudougou, pour quelques jours entre
volontaires.
A Koudougou, chaque année ils organisent les NAK, les Nuits
Atypiques de Koudougou, qui est en gros un festival de musique dispersée dans
toute la ville. Suite au NAK suivait la
fête Nationale, le 11 décembre, qui cette année-ci se faisait à Koudougou. Ce fût un chouette weekend, relax entre amis,
cela m’a fait beaucoup de bien !
Maintenant, j’ai repris le boulot à 200km/h, rattrapant tout
le travail que Noé et moi n’avons pas pu faire pendant deux semaines, avec
beaucoup de nouveaux patients, des rapports à écrire etc.…
Comme vous le lisez, il y a assez de boulot à faire !
En espérant que vous vous portez tous bien, je vous souhaite
déjà un bonne période de fête : A bientôt !
Hallo !
Hier een kleine verslagje van de voorbije weken :
18 november heb ik Marian in Ouagadougou opgehaald en haar
naar Koupéla gebracht, waar ze drie weken zal blijven. Marian is een nederlandse van 65 jaar,
gepensioneerd ergotherapeute, vol energie en onvermoeibaar, enthousiast en heel
lief. De eerste week was een voorbereidingsweek,
Marian kwam van 8 tot 20u naar mijn huis en koer, waar we samen (af en toe
geholpen door vrienden, buren,…) alvast kartonnen platen gemaakt hebben, een
bankje en stoeltje ineengezet,…
Ik werd steeds enthousiaster over deze APT techniek, waarmee
je met gerecycleerd materiaal prachtige dingen kan maken. Heb deed ook deugd om eens met mijn handen te
kunnen werken en het was fijn om mijn zelfgemaakte creaties te kunnen
zien. Ik ben al aan het plannen om een mooie rekje te maken (EINDELIJk een
kast !) !
Maandag 26 november, de deelnemers komen eraan,. Uiteindelijk zijn ze met 16, afkomstig uit
verschillende steden. Er zijn 4 vrouwen,
12 mannen, Marian, Cécile (een vriendin, ergotherapeute, gekomen om Marian te
helpen) en ik.
Het was een super groep : allen kwamen ze goed overeen
gedurende de twee weken, er was een leuke sfeer, ze waren heel enthousiast,
gemotiveerd en handig ! Ze waren
verbaasd over wat je allemaal kan maken met simpel karton (ik ook trouwens), ze
begrepen de techniek heel snel en ze zijn nu nog steeds gemotiveerd om ze
verder te zetten thuis of in hun respectieve centra’s.
Voor mij werd het, zoals ze hier zeggen : heet onder
mijn voeten !
Ik begrijp nu dat je, als je iets organiseert, pas achteraf
kan genieten, want op het moment zelf : wat een stress ! Wetende dat logistiek en planning begrippen
zijn dat ze hier zelden kennen, begrijpen jullie dat ik wat heb afgezien J.
Maar ik moet toegeven dat ik het leuk heb gevonden om dit
alles te organiseren, de deelnemers waren heel tevreden, Marian ook en dus
besluit :
Een groot succes !!
Zaterdag 8 december bracht ik Marian terug naar Ouaga, en
reisde ik door naar het noord westen van het land, naar Koudougou, voor enkele
dagen met andere vrijwilligers.
In Koudougou wordt elk jaar de NAK georganiseerd, de Nuits
Atypiques de Koudougou, eigenlijk een soort muziekfestival verspreid over heel
de stad. Na de NAK volgde de Nationale
feestdag, die dit jaar in Koudougou georganiseerd werd, dus veel te zien ! Het was een leuk, ontspannen weekend met
vrienden !
Nu heb ik het werk terug opgenomen aan 200km/u, om al het
werk in te halen dat Noé en ik gedurende deze drie weken niet hebben kunnen
doen, veel nieuwe patiënten, rapporten schrijven,.. Genoeg te doen !
Ik wens elk van jullie alvast leuke feestdagen ! Tot snel !