zaterdag 29 oktober 2011

Eerste week/Première semaine


Waar te beginnen? Ik ben hier nu 1 week en zoveel te vertellen!  Misschien iets over het werk.  Het ‘centrum’ bestaat uit 1 klein lokaal, waar tot gisteren een bureau, een paar kasten en een tafel stonden.  Noé, de hulpkiné die hier sinds januari werkt, gaf tot nu toe massages aan de kinderen op die harde tafel.  Achter dat lokaal is een mini ruimte, waar veel rommel en een iets grotere tafel staat, waar hij de volwassenen op behandelde.  Dinsdag heb ik voor het eerst wat meegevolgd wat Noé zoal deed tijdens een behandeling…Dit bleek een zeer moeilijk moment voor mij, waar ik mij heb moeten inhouden om niet tegen hem te roepen om te stoppen.  De verkrampte ledematen van de kinderen met spasticiteit worden hier gewoon met brute kracht uitstrekt, er worden geen oefeningen gedaan, er wordt niet tegen hen gepraat, onnodig om te zeggen dat de kleintjes natuurlijk heel de tijd door weenden..  Massage blijkt hier nog steeds het wondermiddel en enige uitleg wordt aan de patiënten of familie niet gegeven.  Wanneer ik Noé vroeg wie er woensdag op de planning stond, kreeg ik een heel verwarde uitleg, blijkbaar komen de mensen wanneer ze zin hebben, en worden er geen echte afspraken gegeven.  Woensdag is er in de voormiddag 1 kind geweest en 1 volwassene, in namiddag ook.  Maar donderdag waren er tegen 7 uur vier mensen.  Er wordt dan op het gemak begonnen met nummer 1, voor wie Noé een afspraak had gemaakt met de dokter die natuurlijk te laat was.  Wat doen we dan?... wachten zo blijkt, wat een patiënt alleen laten doe je niet… Dus hebben we tot half 9 gewacht tot de dokter er was eer we nummer 2 binnenlieten.  Wat betekent dat de laatste patiënt rond 11u30 klaar was.  Als je weet dat dit kinderen zijn die ongeveer drie keer per week komen, betekent dit dat deze mensen drie keer een hele voormiddag kwijt zijn door gewoon te wachten, iets wat snel verholpen zou zijn met een simpele afspraak!!! Dit wordt dan ook een van mijn eerste werkpunten!:)J Allereerste probleem: MATERIAAL!! Hier is, buiten een gewone tafel, niets! Geen bal, geen rammelaar, geen kussen, laat staan een comfortabele mat. Donderdag ben ik, samen met een chauffeur (jawelJ) en een zuster naar Ouaga gegaan (voor een bezoek aan de franse ambassade, waar ik trouwens niet binnen ben geraakt), we zijn bij een matrassenwinkel gestopt en een bestelling doorgegeven.  Tegen 15 uur die dag zijn we een mooi ingeklede, zachte mat gaan ophalen die nu in de praktijkruimte ligt, joepieeeee!!! Volgende stap: speelgoed en een zitbal!  Ik heb volgende week een vergadering om te bespreken hoe we dat materiaal gaan verkijgen, een container laten overkomen blijkt een heel dure zaak, en het is misschien beter om de lokale bevolking in osn prject te betrekken… We shall see!
Kleine weetjes:  in de auto zetten ze hier hun pinker op wanneer ze niet willen voorbijsteken!! Ze doen dat om aan hun achterligger te zeggen dat ze niet mogen voorbijsteken omdat er een tegenligger komt! Best een goed systeem heb ik gemerktJ. 
Vandaag is het grote kuis voor iedereen, zodus heb ook ik mijn twee kamertjes geborsteld, afgestoft en gedweild.  Al eens geprobeerd te kuisen bij 35 graden?? Voor de dames: een goede afslankmethode naar mijn mening, ik ben zeker een liter water kwijt;).


Où commencer?? Je suis ici maintenant depuis une semaine et j’ai tellement de choses à raconter!  Peut-être des infos sur le travail.  Le centre consiste de une chambre pas très grande, où il y avait un bureau, quelques armoires et une petite table.  Derrière cette chambre il y a une mini chambre avec beaucoup de brols et une plus grande table.  Mardi, j’ai pour la première fois suivi la thérapie que Noé (l’aide-kiné qui travaille ici depuis janvier) donne à ces patients.. C’était un moment horrible pour moi!  J’ai du le retenir pour ne pas lui crier d’arrêter ça tout de suite!  Les muscles rétractés des enfants sont étendus avec la force, on ne fait pas d’exercices, on ne parle pas aux enfants, inutile de vous dire que les enfants pleurent du début de la séance jusqu’à la fin…Le massage est ici encore toujours le remède miracle pour tout! Mardi je pose la question à Noé quels patients il aura le lendemain, sur laquelle je reçois une réponse très floue. Je comprends qu’il n’existe pas quelque chose comme un agenda ici.  Effectivement, le lendemain nous avons vu un enfant et un adulte le matin, et idem l’après-midi.  Par contre, le jeudi, à 7 heures du matin, je vois qu’il y a déjà 4 personnes qui attendent.  Nous commençons avec numéro un, pour lequel Noé a prit un rendez-vous avec le médecin, qui, bien sur, est en retard.  Alors, que faisons nous?... Nous attendons avec le patient bien évidemment! On a attendu le docteur, qui est arrivé vers 8h30, après lequel nous avons continué avec numéro deux. Cela veut dire que le dernier patient avait fini vers 11h30.  Si on sait que la plupart des enfants viennent environs trois fois par semaine, ils perdent à chaque fois leurs avant-midi à attendre! Trouver une solution à ce problème est une des premières choses que je dois faire ici! Le premier problème cependant est l’absence de MATERIEL! Il n’y a rien, pas un ballon, pas un jouet, un tapis ou un coussin.  C’est presque impossible de travailler dans des circonstances pareilles.  Alors jeudi je suis partie à la capitale Ouaga, avec un chauffeur (et ouiJ) et une soeur (pour aller me présenter à l’ambassade de la France, où d’ailleurs je n’ai pas pu entré), on s’est arrêtés pour commander un matelas pour le centre, et vers 15heures, on a pu reprendre un beau tapis tout mou, tout beau, hoeraaa!  Prochaine étape: des jeux et un grand ballon de kiné.  La semaine prochaine, j’ai une réunion pour discuter comment on va résoudre le problème de matos, vu que, faire venir un container coute la peau des fesses, et il est peut-être mieux aussi de sensibiliser les gens locaux pour le faire eux-mêmes… On verra!
Pour le reste, les Sœurs s’occupent très bien de moi, elles vérifient bien que je ne manque de rien . La chaleur reste très lourde à supporter, surtout les nuits sont horribles… Mais , on me dit que bientôt l’armattan (un vent froid) viendra, et jusqu’à janvier, il devrait faire meilleur.  J’espère qu’il vient vite ce Monsieur le Vent, je l’attends avec impatience !!!
Les journée commence vers 5h45

Petites choses à savoir:  Ici ils mettent leurs clignoteurs quand il ne faut pas dépasser!  Ils le mettent pour dire aux voitures qui viennent après eux de ne pas les dépasser, parce qu’il y a un adversaire.  Je dois dire que ça marche plutôt bien! 
Et puis aussi, aujourd’hui c’est journée ménage, et oui, moi aussi, je nettoie mes deux petites chambres.  Déjà essayez de faire le ménage par une température qui est au moins de 35 degrés??? Pour les filles: peut-être un idée pour perdre du poids, je pense que j’ai bien perdu un litre d’eau au moins;). 


Big bisous en kisses aan everyone!

7 opmerkingen:

  1. Hey Anneliesje!!!

    Superleuk om je zo een beetje te kunnen volgen. Fijn dat je er af en toe wat tijd voor weet te vinden!
    Het klinkt allemaal heel erg spannend daar. Je appartementje ziet er best gezellig uit en geweldig dat de mensen zo lief en vriendelijk zijn.
    Wat de kiné betreft, wow!! Had toch niet gedacht dat je van zo ver terug zou moeten beginnen... Zo heb je natuurlijk wel onmiddellijk heel wat werk aan de winkel en zal je ook wel snel zien verbeteren. Het wordt nog wel een hele opgave om de therapie wat veranderd te krijgen vermoed ik. Staan ze wat open voor nieuwe ideeën?
    Ik wil alleszins nog is zeggen hoe geweldig ik het vind dat je dit doet! Echt ongelofelijk knap!
    Ik ben heel benieuwd naar het vervolg van je verhaal!
    Dikke kus en veel succes ginder!
    Bieke X

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hallo Annelies, je suis contente de lire de tes nouvelles par ton blog...amaie la patience que tu dois avoir pour essayer de changer un peu la façon de travailler de ton aide kiné.Mais en voyant la douceur avec laquelle tu fais travailler les enfants, il changera d'avis sur sa façon de faire..je l'espère ! Courage ...et envoye moi un peu de chaleur ;) dikke knuffel
    Edith

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Hello Annelies,
    Content de voir que tout se passe pour le mieux, et surtout que tu vas remettre de l'ordre dans tout ça...
    PS: y a des hommes qui font le ménage et à qui ça ferait du bien de perdre du poids aussi ;-)
    Enjoy, Kuske

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Dag Annelies!!

    Super dat je al direct zo helemaal in gang kan schieten met matras en op zoek gaan naar speelgoed en ballen en dergelijke.
    Het moet echt zo fijn zijn om dadelijk heel veel dingen te zien waar je ze bij kan helpen en dan binnen enkele weken al resultaat te zien!!

    Je appartement ziet er ook zo tof uit, die kleuren maken het fleurig!!

    Geniet ervan!
    Dikke kussen
    Liesbeth

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Lieve Annelies,
    Ik zit steeds te knoeien met het plaatsen van een reactie. Ik ga het nog eens proberen.
    Griet

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Oké, het is gelukt. Dan kan ik nu een wat langer berichtje schrijven. Heb je al die vergadering gehad voor materiaal over te brengen? Ik wil anders wel een actie op touw zetten om wat geld in te zamelen om zo een container(tje) bij jou te krijgen. Ik vind je verhalen echt ongelofelijk, onrealistisch. Onze kindjes hebben hier toch echt wel geluk hé!
    Als ik je kan helpen op 1 of andere manier, laat het maar weten hé. Afkomen is nog net een stap te ver :-)
    Groetjes, knuffel en doe zo verder! Jij zal daar voor verandering zorgen (net zoals bij ons in de praktijk)!
    Griet

    BeantwoordenVerwijderen