woensdag 15 februari 2012

weekendje in de brousse/weekend en brousse


Le weekend dernier, j’étais invitée à une fête traditionnelle du chef de village de Soalga.  Le papa de Mathilde, une amie à Julienne, est un des bons amis de ce chef et nous a donc invité à passer le weekend chez lui.  Ne sachant pas trop à quoi m’attendre, je suis partie là-bas.  Samedi midi, Julienne, Mathilde, Isa et moi partons en moto.  32 Kilomètres, dont 20 kilomètres de voie rouge.  Assise derrière Julienne sur la moto, je me fais de plus en plus de soucis…mais où va-t-on se retrouver ?  On s’enfonce de plus en plus dans la brousse, les maisons deviennent de plus en plus rares et les trous dans la route sont de plus en plus nombreux.  Arrivés, nous étions couverte d’une couche de poussière, les habits dégueulasses, du sable dans les oreilles et dans la bouche ! 

Le village compte quelques cours, qui sont assez éloignés les unes des autres.  Nos affaires sont déposées dans la maison du chef, on les retrouvera plus tard.  Nous allons dans une autre cour pour aider les femmes à préparer le repas du lendemain.  Je coupe les feuilles pour la sauce de tô.  Le soir, on marche encore vers une autre cour, où les hommes sont en train d’égorgés plein de moutons et de chèvres et de poulets.  Ils leur enlèvent la peau, les coupe en morceau et s’apprête à les griller sur place.  Je remarque que les gens sont de plus en plus nombreux. La plupart arrivent à pied ou à vélo, mais il y a aussi quelques oncles et cousins qui reviennent de Ouaga en voiture.  Retournés dans la cour du chef, Mathilde prépare le repas pour le soir pour nous 4.  Le chef nous a donné du foie à préparer, un repas de fête !  Je me douche (et oui, au seau et dans le noir, dans une minicabane dont la porte ne se ferme pas bien) et on nous donne une chambre pour passer la nuit.  Je dors sur la natte sur le lit avec Mathilde, Julienne et Isa dorment à terre. 

Après une nuit horrible (les gens, les moutons, ânes et poules qui font la fête à côté de la chambre, froid, mal couchée,…) on se lève le matin tôt pour préparer encore le foie et pour se doucher.  Après on va voir ce qu’on peut faire pour aider.  On nous demande d’aller remplir deux barriques d’eau (250litres) à la pompe, et mon dieu, au secours !  Le premier seau que je pompe : oh pas de problème, ce n’est pas si difficile que ça !  Mais après suit le deuxième seau et puis le troisième,… Retenons que, les 5 jours qui suivent, j’ai du mal à tenir mon couteau et ma fourchette pour manger, je vous dis pas le mal que j’ai eu pour travailler le lundi d’aprèsJ. 

Enfin dans l’après-midi, les danses ont commencé.  Je suis partie regarder et après un moment, je remarque qu’il y a quand-même beaucoup de monde qui nous suit.  Apparemment, la plupart des gens du village en les alentours, enfants et vieux, n’ont encore jamais vu un blanc…Inutile de dire que j’étais l’attraction du jour !  Je vous avoue que ce fut pour moi un moment difficile.  J’étais fatiguée, sale, mal à l’aise, c’était une journée où j’avais envie de passer inaperçue…et bien non, c’est raté !  Mais j’ai mordu sur ma chique comme on dit et ça a été.  Les gens et le naba (chef) étaient heureux et honorés de ma venue et moi aussi, j’ai trouvé ça très intéressant !





Vorig weekend was ik uitgenodigd om het feest te gaan vieren van het traditionele hoofd van het dorpje Soalga.  De vader van Mathilde, een vriendin van Julienne, is een van de goede vrienden van die dorpsleider en was dus met zijn gezin en vrienden uitgenodigd om het weekend daar door te brengen.  Niet goed wetende waaraan ik mij kon verwachten, ben ik zaterdag op de middag vertrokken. Samen met Julienne, Mathilde en Isa reden we 32 kilometer met de brommer, waarvan 20 km ‘rode weg’, d.i. niet ge-asfalteerde weg.  Achterop bij Julienne op de brommer begin ik me meer en meer zorgen te maken…Waar gaan ze me in godnsnaam naartoe brengen ?  We dringen verder en verder de brousse in, de huizen worden steeds schaarser en de gaten in de wegen zijn steeds talrijker.  We komen een uur later aan, onder een laag rode stof, kleren verschrikkelijk vuil met zand in de oren en in de mond, lekker ! 

Het dorp bestaat uit een aantal huizen, die nogal ver van elkaar staan. Onze spullen worden neergezet in het huis van de chef, we zullen ze later terugkrijgen.
We verhuizen naar een andere koer om de vrouwen te gaan helpen met het klaarmaken van de maaltijd van de volgende dag.  Ik snij de bladeren die worden gebruikt om de saus van de tô te maken.  s’Avonds wandelen we nog naar een verdere koer, waar de mannen bezig zijn met het kelen (zeg je dat zo ?) van schapen, geiten en kippen, waarna ze hen de huid afsnijden en klaarmaken om ze ter plaatse te grillen.  Ik merk dat er steeds meer volk naar het dorp toestroomt, de meesten te voet of met de fiets, maar ook een aantal auto’s van nonkels en neven die in Ouaga wonen.

Eens terug in de koer van de chef maakt Mathilde de maaltijd klaar voor ons 4.  De naba (chef) heeft voor ons lever betaald, een feestmaal !  Ik douche me (ja hoor, met de emmer, in het donker, in een zwart mini hok waarvan de deur niet toegaat) en men geeft ons een kamer waar we de nacht kunnen doorbrengen.  Ik slaap met Mathilde op een natte op het bed (zonder matras) en Julienne en Isa slapen op de grond. 

Na een vreselijke nacht (mensen, schapen, ezels en kippen die feest vieren naast onze deur) staan we vroeg op om nogmaals lever klaar te maken en ons te douchen.  Nadien gaan we vragen bij de vrouwen wat we kunnen doen om te helpen.  Men vraagt ons om twee kuipen (250 l) te gaan vullen aan de waterpomp.  Geen probleem lijkt me !  Vol enthousiasme stort ik me op de pomp en héhé, de eerste emmer gaat behoorlijk goed !  Maar dan komt er een tweede emmer om te vullen, en een derde en… Laten we onthouden dat ik, de 5 dagen die volgden, amper mijn vork tot aan mij mond kon brengen om te eten, laat staan dat ik maandag fatsoenlijk mijn werk kon doen J.

In de namiddag beginnen ze eindelijk te dansen.  We gaan kijken en na een poosje merk ik dat er toch wel veel volk achter ons loopt.. Blijkbaar hebben de mensen uit het dorp en omstreken (jong en oud) nog nooit eerder een blanke gezien…Onnodig te zeggen dat ik nogal wat commotie veroorzaakte ! Ik geef toe dat het een moeilijk moment was voor mij.  Ik was moe, vuil en niet op men gemak, het was een dag waar ik gewoon lekker even anoniem wou zijn…wel, was me dat even anders !  Dat was even op de tanden bijten en blijven glimlachen ! Maar uiteindelijk is alles wel goed verlopen.  De mensen en de naba waren blij en vereerd met mijn bezoek en ik vond het een super interessant weekend !


5 opmerkingen:

  1. Heel leuk al die verhalen en de foto's!

    Ondertussen al even geleden dat ik nog eens een berichtje heb geplaatst!

    Met de revalidatie van mijn voet gaat het prima! Volgende week mag ik terug rond springen en lopen!

    Dit weekend was het Vlaams-Brabant van de C's en de B's, Lien en Manouk waren 1e van Vl-B en Jens en Luna 3e Vl-Br. Jens had zijn handen gezet bij zijn salto.
    Bij de B's heeft Stien en Delphine niet mee gedaan, want Delphine was ziek! Alida en Trui hebben het goed gedaan! 2e in totaal en van Vl-Br 1e. Bij de trio's waren Kennie, Daphne en Marie 4e en Vl-Br 1e. Trio Jana heeft niet mee gedaan want er zijn wat problemen :s

    We zijn zaterdag begonnen met het eerste stukje van de groepsoefening! Hopelijk kan je daar misschien een filmpje zien van de turnshow, die op 12 en 13 mei is.

    Veel plezier daar nog!

    Groetjes Charlotte

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Whaaa, ça faisait un petit moment que je n'avais plus lu tes aventures. C'est toujours aussi intéressant et ça me passionne de lire tout ce que tu peux vivre là-bas. Je te fais de gros bisous et je pense fort à toi. Prends soin de toin!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Haaa, j'ai encore fait une fausse manoeuvre et mon commentaire s'est effacé. Ca faisait un petit moment que je n'avais plus lu tes aventures mais c'est toujours un réel plaisir de lire tout ce que tu vis et rencontres là-bas! J'espère que tu vas bien, je te fais de gros bisous et prends bien soin de toi.
    Laurie.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Pfff ça devient grave! Mon premier commentaire a bien été publié. Tu liras juste deux fois la même chose. Je vieillis à mon avis...

    BeantwoordenVerwijderen