vrijdag 16 december 2011

trip to Kaya!!


Hellow !

Hoe gaat het met jullie ?  Niet te hard bevroren ?;)
Hier gaat alles goed met me !  Zoals ik in het vorige bericht vertelde, ben ik vorig weekend op bezoek geweest bij andere vrijwiligers in Kaya.  Na een busrit (met één overstap) van in totaal 5uur kwam ik daar aan.  Benoit is me komen halen met de brommer en heeft me naar hun huisje gebracht.  Benoit en Cécile zijn een koppel.  Zij werken beiden als leerkracht in een meisjesschool (500 meisjes) en zijn hier ook voor twee jaar.  Zaterdag hebben we niets anders gedaan dan gebabbeld, gelachen, gebabbeld.  Het deed ontzettend deugd om eens andere blanken te zien !  S’avonds zijn we een steak met frieten gaan eten (oh my god…heerlijk !) en hebben we met de kaarten gespeeld (nooit gedacht dat ik dat nog zou missen). Heel gezellig dus !
Zondag zijn we wat gaan rondlopen op de markt.  In Kaya zijn ze gespecialiseerd in leerbewerkingen, ze kunnen er echt mooie dingen mee maken . 
Maandag was het een vrije dag, aangezien zondag de nationale feestdag was.  Terug 5 uur met  de bus om tegen een uur of 4 weer in mijn huisje te zijn. 
Het was een heel leuk weekend ! Toch was ik blij om ‘thuis’ te zijn.  Ik ken er de mensen, ik ken er de weg, en begin er echt mijn plaatsje te vinden !

Minder leuk is de dikke laag rood stof dat ik terugvond in mijn  appartementje !  Sinds eind november waait er hier elke dag een felle wind, ze noemen dat hier l’armattan.  Ik vind het heerlijk zo’n frisse wind, de lokale bevolking vindt het minder .  Iedereen, maar dan echt iedereen (buiten ik, hihi)  heeft hier momenteel een dikke verkoudheid.  Hilarisch om te zien hoe de mensen zich inpakken (ik heb hier al zelfs iemand gezien met een ski-jas…echt waar !).  Ze geloven ook niet dat iemand kan blijven leven bij een temperatuur van 0 graden J. Maar dus : die wind brengt natuurlijk ook stof mee.  Het kruipt echt overal : op de lakens, in de kasten, op het eten…Veel kuisen dus is de boodschap.

Ik heb het trouwens opgegeven om mijn  eigen was te doen.  Ik geef toe : wij blanken zijn dat niet gewoon.  Nadat ik mijn was gedaan had, had ik steeds een paar dagen stijve armspieren.  En wanneer ik laatst mijn zelfgewassen lakens wou opleggen, merkte ik dat deze nog gewoon vuil waren…Dus geef ik mij gewonnen en heb ik een vrouw gevonden die één keer per week mijn was zal doen, bedankt Florence, ik ben gered !


Salut !  Comment allez vous ?  Vous n’êtes pas encore gelés J ?
Ici, tout va bien !  Comme je vous avais dit dans mon message précédent, je suis partie passer le weekend à Kaya, pour rendre visite à Benoit et Cécile, un couple de volontaires Français.  Les deux enseignent dans un lycée pour filles (500 filles) à Kaya.  Ils sont là pour deux ans aussi.  Samedi nous avons fait que parler, rire, et parler encore.  Ca m’a fait un bien fou de voir des autres blancs !  Le soir nous avons été manger un steak-frites (mmm…quel bonheur !) et nous avons joué aux cartes (je n’avais jamais pensé que ça pourrais me manquer).  Dimanche, nous nous sommes promené au marché, et on a visité le cartier des artisans.  A Kaya, ils ont la spécialité de travailler le cuir, il y a vraiment de belles choses !  Le lundi était un jour Ferrié, comme le dimanche c’était la fête nationale.
Retour à ma maison après un trajet de 5 heures de car. 
Ce fut un weekend très sympa !  Néanmoins, je remarque que j’étais contente de rentrer ‘chez moi’.  Je connais les gens, je reconnais a route, je commence vraiment a trouvé ma petit place ici.

Moins marrant est la couche de poussière rouge que je retrouve pour le moment partout. Depuis la fin du mois de novembre, on ressent durant la journée un vent assez fort, ça s’appelle l’harmattan. Moi j’aime ce vent qui m’apporte la fraicheur, mais les gens ici ne l’apprécient pas du tout !  Vraiment tout le monde (sauf moi, hihi) est enrhumés !! C’est à mourir de rire de les voir passer habillés comme si il gelait (j’ai vu un homme en tenue de ski cette semaine, je vous assure !).  D’ailleurs ils ne croient pas qu’on peut survivre avec une température de 0 degrés…
Mais: le vent m’apporte aussi beaucoup de poussières : sur les draps, les habits, même la nourriture…Beaucoup de nettoyages donc !

Pour ce qui concerne la lessive : je me suis rendue !  J’avoue que nous les blancs, ne sommes pas habitués à laver les habits à la main.  Après avoir fait ma lessive, j’avais les muscles de bras raides pendant plusieurs jours.  J’ai aussi remarqué que, même après le lavage, mes draps et essuies étaient encore sales…Apparemment, je n’ai pas la technique !  Donc je me suis entendue avec Florence. Elle va s’occuper de ma lessive une fois par semaine, merci Florence, je suis sauvée !

Geen opmerkingen:

Een reactie posten