Un weekend de fête !

Ce weekend, à Koupéla, c’est la fête du chef traditionnel, que l’on célèbre chaque année.  Durant les deux jours, il y plusieurs choses à voir et à faire !  Hier (samedi), il y avait la course à cheval avec tout les sous-chef des différents villages, le cortège du chef à travers la ville (il se trouve sur un cheval, devancé par toute une horde d’hommes en costumes traditionnel) et le soir des danses traditionnels.  Aujourd’hui, la fête continue avec des danses toute la journée.  Il y avait énormément de monde !  C’est impressionnant de voir l’énorme respect que les gens ont pour leur chef traditionnel !  On lui accorde beaucoup d’importance, même parfois plus que le président du pays !  Le chef de Koupéla est encore jeune, il a du arrêter ses études après le bac parce que son père est décédé à ce moment, et il est donc monté sur le trône très tôt.  Je suis allée le saluer (brrr, quel stress) et il est très gentil !  Les gens l’aiment beaucoup !

Julienne m’a emmené dans son groupe d’amis.  Ensemble ils forment une association de jeunes, qui œuvre pour la sensibilisation des jeunes scolarisés, surtout dans le domaine de la santé (tabagisme, grossesses,…).  C’était très amusant ! Pour rentrer chez moi après…pas si simple !  Je vous raconte la situation : Julienne est venue me chercher en moto à Baadtenga vers 16h.  A 21h, on veut rentrer. Pas question que Julienne me raccompagne seule dans le noir.   Je propose donc que ce soit son cousin Eric qui va me ramener.  Pas question que Eric me ramène seule ! Je propose de rester dormir chez Julienne, pas question que je dorme à terre, elle n’a pas eu le temps d’aller chercher un matelas pour moi. En fin de compte, on est partie chez une amie à elle, Mathilde, qui a eu (après un débat long, long, long) la permission de prendre leur moto pour me ramener.  Donc on est parti à deux motos, moi chez Eric, et les deux filles avec leur moto.  Tout ça pour faire 5 km…Quel affaire !  L’indépendance de la femme ici…tu parles J !

Bisousss

Een feest weekend !

Dit weekend is het in Koupéla het jaarlijks feest voor de traditionele leider van de stad en omgeving.  Gedurende twee dagen zijn er verschillende dingen te bekijken en te doen .  Gisteren (zaterdag) was er een paardenwedstrijd (met als ruiters de verschillende ‘stamleiders’ van de omliggende dorpen), de tocht van de traditionele leider door de stad (hoog gezeten op een indrukwekkend paard, met voorop een hele delegatie mannen in traditionele kleding) en ‘s avonds allerlei soorten dansen.  Vandaag duurt het feest de hele dag voort met overal in de stad verschillende traditionele dansen.  Het is indrukwekkend om te zien hoeveel respect de mensen hier hebben voor hun traditionele leider !  Ze hechten er ontzettend veel belang aan, zelfs meer dan voor de ‘echte’ president van het land !  De leider van Koupéla is nog jong.  Hij heeft zijn studies, na het behalen van humaniora, moeten stopzetten omdat zijn vader dan gestorven is, en hij zodus onmiddelijk de troon opmoest.  Ik heb hem gisteren even mogen groeten (brr, wat een stress) en hij is heel vriendelijk ! De mensen hier hebben hem heel graag !

Julienne heeft me gisteren meegenomen naar haar vriendenkring.  Samen vormen ze de jongerebeweging AJEK, die op verschillende manieren schoolgaande jongeren probeert te sensibiliseren, vooral in het domein van gezondheid (tabagisme, zwangerschappen,…).  Het was heel leuk !  Om nadien naar huis te gaan..minder eenvoudig !  Even een schets : Julienne is me om 16 u met de brommer komen halen.  Om 21u willen we naar huis gaan.  Geen sprake van dat Julienne me alleen naar huis voert !  Ik opper dus dat Eric  (Julienne’s neef) me dan maar naar huis moet doen, geen sprake van dat Eric me alleen brengt !  Ik stel voor om mij Julienne te blijven slapen, geen sprake dat ik op de grond slaap, ze heeft geen tijd gehad om een matras te halen voor mij !  Uiteindelijk zijn we naar een vriendin van Julienne gestapt, die na een lang, lang debat, de brommer van haar ouders heeft mogen lenen om mij te brengen.  Zo ben ik dus met twee brommers,  3 begeleiders naar huis gegaan.  De vrouw onafhakelijk…laat me niet lachen, bestaat hier niet:)!

Zoenen

Noélie, la cuisinière

Noë avec Grace, 2 ans, lésion cérébrale

Hihi, me, met de traditionele leider:).

De jongerenbende AJEK+me