Tout d’abord, merci pour les nombreux mails que j’ai reçu suite à mon message précédent sur ce blog !  Ca m’a donné beaucoup de courage !  Mon état de santé est de nouveau au top, bien que la fatigue reste toujours présente (mince, on dirait que je dis que ça à chaque fois J).  Après une bonne nuit de sommeil, dimanche j’étais invitée à la fête de communion de Cynthia, la petite sœur de Mathilde.  Ce fut une journée très intéressante !  Cynthia était habillée comme une mini marié, avec une robe blanche avec des paillettes, des chaussures à talons, des gants long et un voile, impressionnant !  La messe de communion a duré plus de 4heures, ils étaient plus de 500 à recevoir la communion !  Je n’y suis pas allée, et grande était ma surprise quand je voyais que les parents n’y étaient pas non plus. 

La majorité de la famille reste à la maison pour préparer pour les invités qui défileront tout au long de la journée.  Dans la maison de Cynthia, chaque invité recevra une sucrerie ou bière, un plat de beignet et popcorn, des brochettes de viande et puis du tô avec de la bonne sauce.  La famille reste toute la journée, mais la plupart des gens qui viennent saluer sont des collègues de travail des parents, des voisins, des connaissances lointaines etc.  Les gens viennent, mangent et repartent, pour aller rendre visite à quelqu’un d’autre.  En temps que collègues, voisins,… c’est quasiment une obligation de passer ainsi dans toutes les courts où il y a eu une communion. 

Entre temps, pour la famille qui reste la journée, on mange, on danse, on rit, on cause.  Je me suis bien défoulée cette journée !

Bien sûr, tout ceci n’est valable que si tu es né dans une famille qui a suffisamment de moyens financiers.  Pour une grande partie des enfants, ils n’ont pas de fête ni de visite, simplement parce ce que il n’y a pas l’argent pour préparer…

Petite nouvelle ; je suis heureuse de vous annoncer la venue de Tilou, mon petit chaton noir et roux !  Il doit avoir 8 semaines environ, il est chez moi depuis deux jours et déjà, il se sent bien à l’aise !

Je dois juste faire attention que les enfants ne viennent pas pour le jeter en rond, et oui je m’explique : ici, les gens n’ont pas l’habitude d’avoir des animaux domestiques.  Les animaux servent à aider le travaille ou à manger, et donc pas à caresser ou jouer avec J.  Je pense que les enfants voyaient Tilou un peut comme une balle de foot au début, le pauvre, mais je vois que maintenant, mes petites voisines et lui deviennent de bons amis !

Lundi, nous avons eu la première grosse pluie de la saison.  Je peux vous assurer : cet impressionnant !  C’est un peu le genre de tempête qu’en Belgique on a une fois tous les 10 ans et qui met tout le pays en chaos.  Ben oui, ici c’est une pluie normale !  Noé et moi avons du passé la nuit à Baadtenga, comme la route est beaucoup trop dangereuse avec tous les trous et les baffons remplis.  Ma première de surement plusieurs nuits à Baadtenga !

Je voudrais prendre un petit moment pour remercier les personnes qui ont voulu me soutenir  financièrement en apprenant mon projet.   Nous (le centre) avons décidé de prendre pour la première fois un peu de cet argent pour pouvoir emmener deux de nos enfants gravement malade faire un scanner à Ouaga.  Les deux familles n’ayant aucune possibilité de payer pour le voyage, le scanner ou la consultation, souffraient en voyant leurs enfants malades ainsi.

Je suis contente de vous dire que pour la petite Amsetou (4ans), nous avons eu un diagnostique qui nous permet de lui donner le traitement spécifique dont elle avait besoin, donc bonne nouvelle !!  Pour Omer, nous attendons toujours les résultats, mais les médecins craignent une tumeur du cerveau…Je souhaite de tout cœur qu’on pourra l’aider comme on a pu pour Amsetou.

En tout cas un grand merci à tout le monde, nous vous remercions mille fois !

Regen !/pluie !

Eerst en vooral, bedankt voor de vele mailtjes die ik kreeg na men laatste bericht op deze blog, ze hebben deugd gedaan !  Mijn gezondheidstoestand is weer helemaal in orde, hoewel de vermoeidheid nog altijd aanwezig blijft (het lijkt wel of ik dat iedere keer zeg, maar het is waar J).  Na een deugddoende nacht, was ik zondag uitgenodigd op het communiefeest van Cynthia, het kleine zusje van Mathilde.  Het werd een super interessante dag !  Cynthia was gekleed als een mini-bruidje, met eeen lange witte jurk, met schoentjes met hakken, met lange witte handschoenen en zelfs een sluier !  De communiemis duurde 4 uren, ze waren met meer dan 500 communikanten ! Ik ben niet geweest, en tot mijn verbazing zijn ook de ouders niet gegaan. Het merendeel van de familie blijft thuis om het eten klaar te maken voor de vele gasten die zullen langskomen die dag.  Bij Cynthia thuis zal elke gast een cola of bier krijgen, een kom beignets en popcorn, vleesbrochetjes en dan tô met een lekkere saus.  De familie blijft de hele dag, maar de meeste mensen die langskomen zijn collega’s van de ouders, buren, verre kennissen enz.   De mensen komen, eten en vertrekken dan weer naar een ander huis om daar te gaan groeten.  Als collega of buur ben je zo goed als verplicht om zo langs te gaan in elk huis waar er een communicant is, vermoeiend !

Ondertussen maakte de familie het eten klaar waarna wordt gedanst, gelachen en gepraat, ik heb me goed uitgeleefd die dag ! 

Natuurlijk geldt soort feest alleen als je het geluk hebt geboren te zijn in een ‘rijke’ familie.  Voor een groot deel van de kinderen is er geen feest en amper bezoek, omdat er niet genoeg middelen zijn om dat te betalen…

Klein nieuwje :  ik ben blij jullie de komst te melden van Tilou, mijn klein zwart en ros katje !  Hij (of zij, dat heb ik nog niet uitgezocht) is ongeveer 8 weken, is sinds twee dagen bij mij en voelt zich al goed thuis.  Ik moet enkel opletten dat de kinderen hem niet in het rond komen smijten, jaja, ik leg uit : hier kennen de mensen geen gezelschapsdieren.  Dieren bestaan enkel voor twee dingen : om te helpen op het veld of om op te eten.  Dus niet om te aaien of om mee te spelen. Ik denk dat de kinderen Tilou een beetje als een voetbal zagen ocharme, maar ondertussen zie ik dat mijn buurmeisjes en hij al dikke vrienden worden !

Maandag heb ik de eerste regen van het seizoen meegemaakt.  Ik kan jullie verzekeren : het is indrukwekkend !  Het is een beetje het soort verschrikkelijk onweer dat wij in België eens om de 10 jaar meemaken en die heel het land platlegt.  Hier is dit dus gewone kost !  Noé en ik hebben de nacht moeten doorbrengen in Baadtenga, de weg was veel te gevaarlijk met alle gaten en volgelopen rivieren.  Mijn eerste van waarschijnlijk vele nachten terug in Baadtenga !

Ik zou even een momentje willen nemen om de vele mensen te bedanken die me financieel hebben gesteund toen ze hoorden van mijn project.  Deze week hebben we (het centrum), voor de eerste keer beslist om er wat geld van af te halen.  We hebben twee van onze zwaar zieke kinderen naar Ouaga kunnen brengen voor een scan.  De twee families van de kids hebben geen enkele financiële mogelijkheid om dit te betalen en moeten toezien hoe hun kinderen steeds zieker worden.  Ik ben blij jullie te kunnen zeggen dat er voor de kleine Amsetou (4 jaar) een diagnose is gesteld  die het mogelijk maakt om haar nu de juiste medicatie te nemen en hopelijk te genezen, dus goed nieuws !  Voor Omer  (12 jaar) is het nog even bank afwachten, de dokters vrezen voor een hersentumor…Ik hoop met heel men hart dat we ook voor hem een oplossing gaan vinden. 

In elk geval, een dikke bedankt aan iedereen, we bedanken jullie duizendmaal !