Bilan

Bonjour à tous !

Une deuxième année de mission ce prépare, je fais le bilan de ma première année ici, et cela n’est pas facile ! 

Petit résumé pour vous :

Santé : je n’ai pas à me plaindre !  Il ne faudrait as que je me réjouisse trop tôt mais jusqu’à présent, on dirait que j’ai plutôt une bonne résistance.  A part une journée passée à l’hôpital et un gros rhume, je n’ai pas encore trop souffert des maladies locales.  Autour de moi par contre, les gens tombent comme des mouches, chaque jour on apprend que quelqu’un est partie au dispensaire pour un pallu (malaria)  ou un décès.  Souvent les gens ne partent que à l’hôpital quand ça devient vraiment grave, mais parfois c’est déjà trop tard… Croisez les doigts mais pour le moment je tiens bon 

Travail : comme je vous avais dis dans mon mot précédent, le centre est pour le moment assez bien fréquenté.  La où nous avions 10 patients par semaine, nous en avons maintenant 60, nous avons en ce moment 8 patients internes, avec les accompagnants cela fait 20 personnes qui vivant au centre.  On commence à avoir une certaine routine dans nos activités, les fiches à remplir, les taches de chacun etc.  Nous avons atteint quelques bons résultats avec nos adultes et nos enfants.  Aziz (10 ans), qui vit toujours au centre, est partie à son premier jour d’école aujourd’hui ! 

Néanmoins,  je vous mentirais si je vous dis que c’est la joie tous les jours.  La collaboration Belgo-Burkinabé, avec toutes nos différences ne semble pas facile.  Nos connaissances sont autres, nos habitudes sont différentes, nos croyances ne sont pas les même.  En temps normal ce n’est pas facile, mais nos circonstances, où personne ne sait encore nous dire dans quelle direction on va, compliquent encore les choses !

Le bilan du centre a été fait en septembre par les responsables lors d’une réunion en France.  Fin octobre nous aurons une idée sur la direction que nous prendrons pour le centre.  J’attends avec impatience…

Loisirs : J’habite toujours dans ma petite maison à 1 chambre/salon en ville à Koupéla.  Cela me plait beaucoup !  Il y a eu quelques déménagements.  Tanti Fati avec son bébé Myriam a déménagé dans une maison juste derrière la mienne, donc je les vois souvent.  Sarah, la jeune étudiante est partie à Ouaga, dans sa maison habite actuellement Isabelle (6mois) et sa maman. 

En semaine, je reste souvent chez moi le soir, je cause avec les gens de la cour, je travaille pour le centre, je vois Julienne ou je regarde un film.  Le weekend cela dépend !  Je bouge pas mal, j’aime voyager, aller voir des autres volontaires ou des autres villes.  Mais quand j’ai enfin un weekend de libre, je profite beaucoup !!  Je vais saluer mes amis, mes tantis et tontons, mes nombreux bébés dans de différentes famillesJ, je vais boire un verre (malheureusement que de la bière, le vin est rare), on part danser, je vais au salon pour faire mes ongles etc ! !

Suite :  mes parents arrivent ce vendredi 5 octobre à Ouaga, pour repartir le 20 !  J’ai hâte qu’ils viennent, et bien sûr aussi d’ouvrir tout ce qu’ils ont amené de bons dans leurs valises !

Byebye !

Hallo iedereen !

Een tweede jaar vrijwilligerswerk staat voor de deur, het is voor mij tijd om even orde op zaken te stellen, hier een kort verslagje :

Gezondheid : ik mag niet klagen !  Ik ga me niet teveel op voorhand verheugen maar tot nu toe lijkt mijn lichaam het wel vol te houden !  Uitgezonderd één dagje in het ziekenhuis en een zware verkoudheid heb ik nog niet teveel afgezien van de plaatstelijke ziektes.  Rondom mij echter vallen de mensen als vliegen, elke dag verneem ik dat er iemand is opgenomen in het ziekenhuis voor een malaria aanval of dat er iemand is overleden.  Velen vertrekken vaak pas naar het ziekenhuis als het echt niet meer gaat, maar dan is het soms al te laat…Hout vasthouden maar momenteel doe ik het goed !

Werk : zoals ik vertelde in mijn vorig bericht wordt het centrum momenteel goed bezocht.  Waar we in het begin zo’n 10 patiënten per week hadden, behandelen we er nu een 60-tal.  We hebben op dit moment 8 interne patiënten, met hun begeleiders erbij logeren er nu 20 mensen in het centrum.  We hebben nu een zeker routine gevonden in het werk,  in het administratie bijdouden enz.  Elk heeft zijn taak.  We hebben reeds goede resultaten behaald met onze volwassenen en kids.

Aziz, (10 jaar) die nog steeds in het centrum logeert, heeft vandaag zijn eerste schooldag gehad ! 

Niettemin zou ik liegen als ik zou zeggen dat elke dag rozengeur en manenschijn is.  Een Belgisch-Burkinabese samenwerking, met al onze verschillen, blijkt niet zo gemakkelijk te zijn.  Onze kennis is anders, onze gewoonten zijn anders, onze manier van doen en leven is anders.  In normale omstandigheden is dit al niet gemakkelijk, en in onze situatie  -op dit moment kan niemand ons zeggen waar we naartoe gaan -, al helemaal niet.

In september is er een belangrijke vergadering geweest voor de verantwoordelijken in Frankijk.  Eind oktober zullen we al meer een idee hebben welke richting we zullen inslaan voor het revalidatiecentrum… Ik wacht vol spanning…

Vrije tijd:   Ik woon nog steeds in mijn kleine verblijfje van 2 ruimtes in het stadje Koupéla.  Ik ben er heel graag !  Er zijn enkelen verhuizingen gebeurd de voorbije maanden.   Tanta Fati is met haar baby Myriam verhuisd naar een huisje vlak achter het mijne.  Sarah, de studente is verhuisd naar Ouaga, in haar kamer wonen nu Isabelle (6 maanden) en haar mama.

Gedurende de weekdagen blijf ik ‘ s avonds vaak thuis, ik praat wat met de buren, werk voor het centrum, babbel wat met Julienne of zie een film.  In het weekend gebeurt er vanalles !  Ik reis nogal veel rond, naar andere vrijwilligers of vrienden.  Als ik eens een weekendje thuisblijf, geniet ik volop !  Ik ga vrienden, tantes en nonkels bezoeken, mijn vele babietjes bekijken, een glaasje drinken (alleen bier, wijn is hier zelden, jammer !), gaan dansen of ga ik even pedicuren J.

Wat nu ? :  mijn ouders komen deze vrijdag (5oktober) aan in Ouaga, om de 20e alweer te vertrekken.  Ik kijk heel erg uit naar hun komst, en natuurlijk ook naar al het lekkers dat in de valiezen zit !

Groetjes !