Papa avec Aziz
Papa avec Paola
Maman avec Jean-Luc
La famille de Noé
Hallo iedereen !
Héhé, ik was jullie niet vergeten hoor, ik probeer al een
hele tijd om foto’s van de vakantie up te loaden op de blogpagina, maar na een
vierde poging geef ik het op ! Er
zijn hier de laatste weken meerdere keren per dag electriciteitspannes, waardoor
ik steeds men reeds ge-uploade foto’s kwijtspeel en…mijn geduld heeft ook
grenzen J. Er zou in Ivoorkust een
electriciteitscentrale zijn aangevallen en beschadigd zijn, waardoor heel Burkina Faso –die hun electricteit grotendeels
in Ivoorkust gaan halen- regelmatig zonder stroom zit.
Nu ter zake : het verblijf van mijn ouders was
geweldig ! Het weerzien in de
luchthaven was best raar, het besef dat we elkaar toch een heel jaar niet hadden gezien, we wisten niet
waar te beginnen om alles te vertellen…dus zijn we maar begonnen met het geven
van mijn verassingen ! Lieve
gymnasten van Wild Gym, lieve ouders van basisschool Pastoor de Clerck, lieve
mensen van Veltem die me een kaartje hebben geschreven en lieve iedereen die op
zijn manier aan men project heeft meegeholpen of aan me gedacht heeft:
super hard bedankt !!
Het is hartverwarmend om te zien hoeveel mensen meeleven en
hoe iedereen zijn steentje wil bijdragen, dank jullie wel !
Zaterdag werd het nog eens dubbel zo geweldig, ik mocht nog
eens pakjes openen, maar nu voor men 26e verjaardag ! Dank je wel aan men lieve vriendinnen , zusje
en broers voor de leuke cadeautjes !
S’ avonds zijn we pizza gaan eten en ,jawel, gaan dansen ! Mama heeft toch wat pasjes geprobeerd en ze
kreeg dadelijk complimentjes !
Zondag namen we de bus naar Koupéla, waar we een week zijn
gebleven. ‘S ochtends gingen we naar
mijn werk in het centrum, in de namiddag hebben we uitstapjes gemaakt, gekookt
(mama en Julienne toch J),
gerust, gepraat,… Het was leuk dat ze
het werk in het centrum wat konden volgen, ze hebben geholpen met de patiënten,
met de kindjes gespeeld, gevoetbald,…
We hebben ook veel gepraat over mijn rol hier, mijn werk, de
moeilijkheden en de leuke dingen. Het
deed deugd om het vanuit een ander perspectief te zien, om er eens met een
buitenstaander over te kunnen praten.
We kwamen uiteindelijk tot het mooie besluit dat mijn verblijf
hier best hard is, door zware levensomstandigheden, het moeilijke werk, het
vele alleenzijn maaaaaar dat er ook veel tegenover staat : de leuke
momenten met de patiënten, het spelen met de kindjes, de nieuwe vrienden die ik
maakte,... een mooi evenwicht !
De tweede week vertrokken we naar het zuiden-westen van het
land. Vakantie voor mij,
joepie !! We hadden voor de week
een chauffeur ingehuurd en het is heel goed verlopen ! We zijn een aantal dagen in Bobo-dioulasso
gebleven, gerust en de stad bezocht en dan nog drie dagen in Banfora verbleven. Alles is heel goed gegaan en zowel men ouders
als ik hebben erg genoten !
Dan kwam het afscheid alweer, met pijn in het hart zwaaide
ik mijn ouders uit.
Toch was het met een gerust gemoed dat ik uit de luchthaven
vertrok, goed wetende dat ik 2 fantastische ouders heb, die me altijd zullen
steunen en die ontzettend veel van me houden en vice versa ! Het komende jaar zal snel voorbij genoeg
voorbij zijn en dan zie ik ze weer !
Ondertussen ben ik
reeds een week weer aan het werk, en dat is er genoeg ! Ook al mijn vrije tijd kruipt momenteel in het
plannen en voorbereiden van men project over APT, maar daarover volgende keer
meer !
Tot snel !
Salut vous tous !
Nonnon, je ne vous avais pas oublié, j’essaie depuis un
moment de télécharger des photos des vacances sur le blog, mais après la quatrième
tentative j’abandonne ! Les derniers
temps nous avons ici plusieurs coupures l’électricité par jour, je dois
recommencer à charger les photos à chaque fois et… ma patience aussi a des limitesJ. Une centrale d’électricité aurait été
endommagé en Côte d’Ivoire pendant les émeutes, voilà pourquoi tout le Burkina
–qui dépend pour une majorité de la Côte pour l’électricité- est actuellement régulièrement sans
courant !
Revenons à l’essentiel : le séjour de mes parents était
super ! Les retrouvailles à
l’aéroport étaient quand-même un peu bizarre, la prise de conscience que nous
nous étions pas vu pendant une année, nous ne savions pas où commencer…alors on
s’est mis d’abord à ouvrir mes nombreux paquets ! Chère gymnastes de Wild Gym, chère parents de
l’école primaire de Pastoor de Clerck, chère voisins de Veltem qui m’ont envoyé
une carte et tout ceux qui ont de l’une ou l’autre manière pensé à
moi : merci infiniment ! Vraiment il est réconfortant de voir toutes
ces personnes qui veulent soutenir et aider les autres, merci beaucoup !
Mais mon bonheur n’a fait que augmenter, samedi je pouvais
continuer à ouvrir des cadeaux, et cette fois-ci pour mon 26ième
anniversaire ! Merci à toutes mes
superbes amies, sœur et frères pour les chouettes cadeaux ! Le soir, nous sommes allés manger une délicieuse
pizza et nous sommes sortis danser !
Maman a même plaçé quelques pas de danse, pour lesquels elle a tout de
suite reçu des compliments !
Dimanche nous avons pris le car vers Koupéla, où nous sommes
restés une semaine. Les matins, les
parents m’accompagnaient au centre, les après-midi, on était libre de faire des
petites sorties, des visites, de cuisiner (maman et Julienne J),
de se reposer,… Ainsi ils ont pu voir le
travail au centre, ils m’ont aidé à travailler avec les patients, papa a joué
au foot avec les enfants,...
Ensemble nous avons beaucoup parlé de mon rôle ici, de mon
travail, des difficultés et des belles choses.
Pour moi il était bien de voir une autre perspective, de pouvoir parler
de tout ça avec ‘un étranger’. Nous
sommes arrivés à la belle conclusion que ma mission est plutôt dur, à cause des
circonstances de vie difficiles, le travail délicat, la solitude, maaaaaiiiss
qu’il y a aussi beaucoup de belles choses en retour: les moments de rires avec
les patients, jouer avec les enfants, les nouveaux amis que j’ai fait,…un bel
équilibre !
La deuxième semaine nous sommes partis dans le sud-ouest du
pays. Des vacances pour moi,
joepie !! Nous avions pris un
chauffeur pour toute la semaine, et ça s’est bien passé ! Nous sommes restés quelques jours à
Bobo-Dioulasso, pour nous reposer et visiter la ville, et puis encore trois
jours à Banfora. Tout s’est passé à
merveille et nous avons tous bien apprécié !
Puis le moment de départ est arrivé à nouveau, et avec le
cœur lourd j’ai dit au revoir à mes parents.
Pourtant, j’ai quitté l’aéroport avec une tranquillité d’esprit, bien
sachant que j’ai deux parents incroyables, qui me soutiendront à chaque moment
et qui m’aiment énormément et vice versa !
L’année qui suit sera bien vite finie et je puis je les reverrai à nouveau !
Depuis une semaine déjà j’ai repris le travail, et il y en a
assez ! Tout mon temps libre je le passe actuellement aussi à préparer et planifier
mon projet d’APT, mais je vous en raconte plus la prochaine fois !
A bientôt !
Geen opmerkingen:
Een reactie posten