zondag 28 oktober 2012

Papa avec Aziz

Papa avec Paola

Maman avec Jean-Luc

La famille de Noé

Hallo iedereen !

Héhé, ik was jullie niet vergeten hoor, ik probeer al een hele tijd om foto’s van de vakantie up te loaden op de blogpagina, maar na een vierde poging geef ik het op !  Er zijn hier de laatste weken meerdere keren per dag electriciteitspannes, waardoor ik steeds men reeds ge-uploade foto’s kwijtspeel en…mijn geduld heeft ook grenzen J.  Er zou in Ivoorkust een electriciteitscentrale zijn aangevallen en beschadigd zijn, waardoor  heel Burkina Faso –die hun electricteit grotendeels in Ivoorkust gaan halen- regelmatig zonder stroom zit.

Nu ter zake : het verblijf van mijn ouders was geweldig !  Het weerzien in de luchthaven was best raar, het besef dat we elkaar toch een  heel jaar niet hadden gezien, we wisten niet waar te beginnen om alles te vertellen…dus zijn we maar begonnen met het geven van mijn verassingen !  Lieve gymnasten van Wild Gym, lieve ouders van basisschool Pastoor de Clerck, lieve mensen van Veltem die me een kaartje hebben geschreven en lieve iedereen die op zijn manier aan men project heeft meegeholpen of aan me gedacht heeft: super hard bedankt !!
Het is hartverwarmend om te zien hoeveel mensen meeleven en hoe iedereen zijn steentje wil bijdragen, dank jullie wel !

Zaterdag werd het nog eens dubbel zo geweldig, ik mocht nog eens pakjes openen, maar nu voor men 26e verjaardag !  Dank je wel aan men lieve vriendinnen , zusje en broers voor de leuke cadeautjes !  S’ avonds zijn we pizza gaan eten en ,jawel, gaan dansen !  Mama heeft toch wat pasjes geprobeerd en ze kreeg dadelijk complimentjes ! 

Zondag namen we de bus naar Koupéla, waar we een week zijn gebleven.  ‘S ochtends gingen we naar mijn werk in het centrum, in de namiddag hebben we uitstapjes gemaakt, gekookt (mama en Julienne toch J), gerust, gepraat,…  Het was leuk dat ze het werk in het centrum wat konden volgen, ze hebben geholpen met de patiënten, met de kindjes gespeeld, gevoetbald,…
We hebben ook veel gepraat over mijn rol hier, mijn werk, de moeilijkheden en de leuke dingen.  Het deed deugd om het vanuit een ander perspectief te zien, om er eens met een buitenstaander over te kunnen praten. 
We kwamen uiteindelijk tot het mooie besluit dat mijn verblijf hier best hard is, door zware levensomstandigheden, het moeilijke werk, het vele alleenzijn maaaaaar dat er ook veel tegenover staat : de leuke momenten met de patiënten, het spelen met de kindjes, de nieuwe vrienden die ik maakte,... een mooi evenwicht !

De tweede week vertrokken we naar het zuiden-westen van het land.  Vakantie voor mij, joepie !!  We hadden voor de week een chauffeur ingehuurd en het is heel goed verlopen !  We zijn een aantal dagen in Bobo-dioulasso gebleven, gerust en de stad bezocht en dan nog drie dagen in Banfora verbleven.  Alles is heel goed gegaan en zowel men ouders als ik hebben erg genoten !

Dan kwam het afscheid alweer, met pijn in het hart zwaaide ik mijn ouders uit.
Toch was het met een gerust gemoed dat ik uit de luchthaven vertrok, goed wetende dat ik 2 fantastische ouders heb, die me altijd zullen steunen en die ontzettend veel van me houden en vice versa !  Het komende jaar zal snel voorbij genoeg voorbij zijn en dan zie ik ze weer !

 Ondertussen ben ik reeds een week weer aan het werk, en dat is er genoeg !  Ook al mijn vrije tijd kruipt momenteel in het plannen en voorbereiden van men project over APT, maar daarover volgende keer meer !

Tot snel !


Salut vous tous !

Nonnon, je ne vous avais pas oublié, j’essaie depuis un moment de télécharger des photos des vacances sur le blog, mais après la quatrième tentative j’abandonne !  Les derniers temps nous avons ici plusieurs coupures l’électricité par jour, je dois recommencer à charger les photos à chaque fois et… ma patience aussi a des limitesJ.  Une centrale d’électricité aurait été endommagé en Côte d’Ivoire pendant les émeutes, voilà pourquoi tout le Burkina –qui dépend pour une majorité de la Côte pour l’électricité-  est actuellement régulièrement sans courant !

Revenons à l’essentiel : le séjour de mes parents était super !  Les retrouvailles à l’aéroport étaient quand-même un peu bizarre, la prise de conscience que nous nous étions pas vu pendant une année, nous ne savions pas où commencer…alors on s’est mis d’abord à ouvrir mes nombreux paquets !  Chère gymnastes de Wild Gym, chère parents de l’école primaire de Pastoor de Clerck, chère voisins de Veltem qui m’ont envoyé une carte et tout ceux qui ont de l’une ou l’autre manière pensé à moi :  merci infiniment !  Vraiment il est réconfortant de voir toutes ces personnes qui veulent soutenir et aider les autres, merci beaucoup !

Mais mon bonheur n’a fait que augmenter, samedi je pouvais continuer à ouvrir des cadeaux, et cette fois-ci pour mon 26ième anniversaire !  Merci à toutes mes superbes amies, sœur et frères pour les chouettes cadeaux !  Le soir, nous sommes allés manger une délicieuse pizza et nous sommes sortis danser !  Maman a même plaçé quelques pas de danse, pour lesquels elle a tout de suite reçu des compliments !


Dimanche nous avons pris le car vers Koupéla, où nous sommes restés une semaine.  Les matins, les parents m’accompagnaient au centre, les après-midi, on était libre de faire des petites sorties, des visites, de cuisiner (maman et Julienne J), de se reposer,…  Ainsi ils ont pu voir le travail au centre, ils m’ont aidé à travailler avec les patients, papa a joué au foot avec les enfants,...

Ensemble nous avons beaucoup parlé de mon rôle ici, de mon travail, des difficultés et des belles choses.  Pour moi il était bien de voir une autre perspective, de pouvoir parler de tout ça avec ‘un étranger’.   Nous sommes arrivés à la belle conclusion que ma mission est plutôt dur, à cause des circonstances de vie difficiles, le travail délicat, la solitude, maaaaaiiiss qu’il y a aussi beaucoup de belles choses en retour: les moments de rires avec les patients, jouer avec les enfants, les nouveaux amis que j’ai fait,…un bel équilibre !

La deuxième semaine nous sommes partis dans le sud-ouest du pays.  Des vacances pour moi, joepie !!  Nous avions pris un chauffeur pour toute la semaine, et ça s’est bien passé !  Nous sommes restés quelques jours à Bobo-Dioulasso, pour nous reposer et visiter la ville, et puis encore trois jours à Banfora.  Tout s’est passé à merveille et nous avons tous bien apprécié !


Puis le moment de départ est arrivé à nouveau, et avec le cœur lourd j’ai dit au revoir à mes parents.  Pourtant, j’ai quitté l’aéroport avec une tranquillité d’esprit, bien sachant que j’ai deux parents incroyables, qui me soutiendront à chaque moment et qui m’aiment énormément et vice versa !  L’année qui suit sera bien vite finie et je puis je les reverrai à nouveau !


Depuis une semaine déjà j’ai repris le travail, et il y en a assez ! Tout mon temps libre je le passe actuellement aussi à préparer et planifier mon projet d’APT, mais je vous en raconte plus la prochaine fois !

A bientôt !



Geen opmerkingen:

Een reactie posten