Me voilà !
La semaine qui vient de se terminer fut une semaine très
mouvementée, avec la visite de Cécile, un trip à Yargo pour une visite à
domicile et la visite des orthopédistes pour les appareillages. Cécile est restée chez moi jusqu’à
mercredi. Mardi, Denise, une amie à
Julienne, est venue la tresser. Pauvre
Cécile a été assise dans une position assez inconfortable de 10h du matin
jusqu’à 16h30 ! Mais le résultat
était très beau ! Les soirs nous avons joué au cartes avec Julienne, on a
bien rit ! Cécile et moi avons
aussi bien pris du temps pour causer ‘entre filles’, qu’elle bonheur J !
Mercredi elle est rentrée à Kaya pour attendre son fiancé, qui lui était parti
pour quelques jours à Koudougou. J’ai
beaucoup aimé sa visite, j’ai bien profité de ces quelques jours passé
ensemble !
Avec la sœur Ida et Pélagie, nous sommes parties faire une
visite à domicile à Yargo (20km de Koupéla) jeudi soir. Le major (responsable du dispensaire) de
Yargo nous avait demandé de l’aide pour une patiente qu’il soigne. Ce fut (pour la centième fois…) une
expérience choquante. La patiente est
une dame de 4O ans, tombée d’un arbre il y a 3 ans, avec un paralysie des
membres inférieurs depuis. Par manque de
moyen cette dame n’a jamais été soignée, son mari l’a abandonné, c’est sa maman
qui s’occupe d’elle tant bien que mal.
La dame pèse en ce moment environ 30 kg, elle est gravement malnutrie,
avec des escarres d’une dizaine de cm sur chaque fesse, et en plus des
rétractions graves au niveau des pieds… Que faire ?
Après de longues discussions, nous réalisons que, même si on
sait que la charge sera énorme pour nous, on ne peut la laisser là… Nous avons
accepté de la prendre chez nous. Nous
allons essayer de faire une récupération nutritionnelle, soigner les escarres
et faire une rééducation pour éliminer les rétractions… Prions pour que tout ce
passe bien…
Hier (samedi), c’était la journée nationale de l’enfant
Africain au village. Chaque année PLAN
(une ONG internationale humanitaire donc les actions sont centrées sur
l’enfant) cherche un thème pour y accorder une attention spéciale. Cette année le thème était « Droits des
enfants handicapés : devoir de protéger, de respecter, de promouvoir et de
réaliser ».
Le matin, j’ai participé à une marche à travers la ville
pour accorder l’attention sur le handicap.
Pour l’occasion, j’avais pris Nématou avec moi. La marche se terminait devant le haut commissariat,
où nous étions attendus par les autorités qui ont écouté nos discours et parlé
un peu avec les handicapés. Après les
enfants ont eu un repas et une sucrerie, ils étaient trop contents !
Le soir, on a été voir un match de foot du personnel de PLAN
contre les enseignants du Lycée Saint-Philippe.
Ce fut une très chouette journée !
Je suis heureuse que la problématique de handicap commence à attirer
l’attention de plus en plus de gens, je ne fais que l’encourager !!!
Hier ben ik !
De voorbije week was een bewogen week, met het bezoek van
Cécile, een tripje naar Yargo voor een huisbezoek donderdag en het bezoek van
de orthopedisten voor maatname voor orthopedisch materiaal vrijdag.
Cécile is bij mij gebleven tot woensdag. Dinsdag is Denise, een vriendin van Julienne,
gekomen om Céciles haar te
vlechten. Arme Cécile, ze moest heel de
dag in een hoogst onconfortabele positie blijven zitten, van 10 uur ‘s ochtends
tot 16u30 ! Maar het resultaat was
heel mooi ! s’ Avonds hebben we met de kaarten gespeeld met Julienne, we
hebben goed gelachen ! Cécile en ik
hebben ook de tijd genomen om « onder meiden » wat bij te kletsen,
heerlijk J ! Woensdag is ze terug naar Kaya vertrokken om
haar verloofde op te wachten die ook op uitstap was maar dan naar
Koudougou. Ik heb erg genoten van haar
bezoek, het waren een paar leuke dagen !
Met zr Ida en Pélagie zijn we donderdag namiddag vertrokken
naar yargo (20km van Koupéla) om een huisbezoek te doen. De majoor (verantwoordelijke van de
plaatselijke verpleegspost) had me gevraagd om hem te komen helpen met een van
zijn patiëntes. Het werd (voor de
honderste keer sinds mijn aankomst) een choquerende ervaring. De patiënte is een dame van 40 jaar, die drie
jaar geleden van een boom is gevallen , met een verlamming van de onderste
ledematen als gevolg. Door een gebrek
aan middelen werd de vrouw nooit deftig verzorgd, haar man heeft haar verlaten,
haar moeder zorgt zo goed als ze kan voor haar.
De vrouw weegt zo’n 30 kg, ze is zwaar ondervoed met doorligwonden op
beide dijen van zo’n 10 cm diep en ze heeft ernstige spierverkortingen aan
beide voeten…Wat te doen ?
Na zware en lange gesprekken bedachten we dat, zelfs al
weten we dat het voor ons een hele zware last wordt, we deze vrouw onmogelijk
zo kunnen laten. We zullen haar bij ons
opnemen. We gaan proberen om haar de
nodige voeding te geven om wat bij te komen, de doorligwonden verzorgen en kiné
geven om de spierverkortingen te verminderen.
Gebedje zeggen zodat alles goed gaat…
Gisteren, (zaterdag) was het de nationale dag van het
Afrikaanse kind in het dorp. Elk jaar
bedenkt PLAN (een internationale humanitaire NGO die vooral aandacht geeft aan
de kinderen) een thema om speciale aandacht aan te schenken. Dit jaar was het thema « Rechten van het
gehandicapte kind : plicht om te beschermen, te respecteren, te voorkomen
en te realiseren ». s’Ochtends heb
ik deelgenomen aan een optocht door de stad om de aandacht te vestigen op
kinderen met een handicap. Voor de
gelegenheid had ik Nématou meegenomen.
De stoet eindigde voor het commisariaat, waar we werden opgewacht door
de autoriteiten die de nodige speechen hebben aanhoord. Nadien kregen de kinderen een rijstmaaltijd
en een cola, ze waren superblij !
s’Avonds was er een voetbalmatch van het PLANpersoneel tegen
leraren van de St-Philippe school. Het
was een fijne dag ! Ik ben blij dat
de problematiek van leven met een handicap hier wat aandacht begint te
krijgen . Ik moedig het alleen maar
aan !!!
Evrard et moi au travail
Gafarou
Abdoul
Cécile
Nématou klaar voor de optocht
Marche pour le handicap
Les autorités
Néma et moi au match de foot
salut annelies, je devine que le moment que tu as passé avec Cécile t'a fait du bien! et bientot Sarah et benoit qui vont arriver te voir..tu dois etre super contente et impatiente de les voir!! je t'admire tjs pour savoir trouver ce sentiment d'espoir ds ce que tu fais ou ce que tu rencontres! bravo ma cherie!
BeantwoordenVerwijderengros bisous